၂၀၂၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၈ ရက်နေ့မှာ စတင်ကျင်းပမည့် ရွေးကောက်ပွဲဟာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနိုင်ဖို့ မြန်မာ စစ်တပ်ဟာ “အတိုက်အခံ” ပါတီဆိုတာမျိုးကို ပါဝင်စေပါသည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှာ မြန်မာစစ်တပ်မှ ပြင်ဆင်လိုက်သည့် နိုင်ငံရေးပါတီများ မှတ်ပုံတင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေအရ တနိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ဝင်ရောက်ယှဥ်ပြိုင်မည့် ပါတီများမှာ အဖွဲ့ဝင် အနည်းဆုံး ၁ သိန်းခန့် ရှိရမှာ ဖြစ်ပြီး မြို့နယ် ၃၃၀ မှာ ရုံးခန်းပေါင်း ၁၁၀ အနည်းဆုံးရှိရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားပါသည်။ ဒီမိုကရေစီကို အားပေးထောက်ခံတဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီအားလုံး တရားမဝင်တာ၊ အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းများအဖြစ် ကြေငြာခံထားရချိန်မှာ အတိုက်အခံပါတီ အစစ်အမှန်တခုခု ဆိုတာ ဘယ်လိုများ ဖြစ်နိုင်မလဲ?
စစ်တပ်က ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့မြို့နယ်တွေမှာ လွန်လပ်ခွင့်တွေ အလွန်အကျွံ ကန့်သတ်ထားချိန်၊ နိုင်ငံတဝှမ်းက ပြည်သူလူထုတွေအပေါ် စစ်တပ်၏ ဖိနှိပ်မှုခံနေရချိန်မှာ အဖွဲ့ဝင် တစ်သိန်းကို ပွင့်လင်းစွာ စည်းရုံးပြီး ပါတီရုံးခန်း ၁၀၀ နှင့်အထက် ဖွင့်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီများသာလျင် ထိုသို့ လုပ်နိုင်မည်။
ရွေးကောက်ပွဲများမှာ နိုင်ငံရေးပါတီအမြောက်အမြား ပါဝင်ယှဥ်ပြိုင်တာကို ကြံဖန်ပြသဖို့အတွက် စစ်တပ်၏ နိုင်ငံရေးပါတီများ မှတ်ပုံတင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေမှ ဒေသအဆင့်ပါတီများကို မှတ်ပုံတင်ခွင့် ပြုထားပါသည်။ ထိုပါတီများဟာ ကိုယ့်ဒေသရွေးကောက်ပွဲများမှာသာ ဝင်ရောက်ယှဥ်ပြိုင်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး တနိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ယှဥ်ပြိုင်လို့ မရပါ။ ဒေသအဆင့် နိုင်ငံရေးပါတီများမှာ အဖွဲ့ဝင်အနည်းဆုံး ၁၀၀၀ ရှိရမှာ ဖြစ်ပြီး မြို့နယ် ၅ မြို့နယ်မှာ ရုံးခန်းများ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
ဒေသအဆင့် နိုင်ငံရေးပါတီ ၄၀ ခန့် မှတ်ပုံတင်ထားပေမယ့် တော်တော်များများမှာ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ မရှိကြသလို သူတို့၏ ရုံးခန်းလိပ်စာသည်လည်း စာရွက်ပေါ်မှာသာ ရှိကြပါသည်။ တဖန် စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းလိမ်လည်သည့် နည်းဖြင့်သာလျင် မှတ်ပုံတင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီလို ရုပ်သေးနိုင်ငံရေးပါတီများ တိုင်းဒေသကြီးအဆင့်၊ ပြည်နယ်အဆင့်တွေမှာ ဝင်ရောက်ယှဥ်ပြိုင်ပေးခြင်းက ရွေးကောက်ပွဲများဟာ မှန်ကန်သယောင်ရှိစေပြီး မြန်မာစစ်တပ်ကို ယုံကြည်မှုရရှိစေပါသည်။
