by IUF Asia/Pacific | Jan 7, 2026 | Bahasa Indonesia, Campaigns, Food Service Workers, Our Union Our Power
The United Delivery Riders of the Philippines (RIDERS) semakin mengintensifkan kampanye mereka untuk menegakkan hak-hak para kurir pengantar makanan. Kampanye pencurian upah yang diluncurkan pada tahun 2023 menantang narasi perusahaan platform yang menyatakan bahwa kurir pengantar bukanlah karyawan mereka. Dengan dalih perjanjian kemitraan, perusahaan menghindari tanggung jawab untuk menyediakan tunjangan, asuransi, dan bentuk perlindungan sosial lainnya bagi para kurir – hak-hak yang seharusnya menjadi bagian dari pendapatan mereka.
Cabang-cabang RIDERS di seluruh Filipina telah meluncurkan kampanye ini di wilayah masing-masing dengan mengajukan pengaduan resmi terhadap perusahaan pengantaran makanan seperti Grab dan Foodpanda. Dimulai dari cabang RIDERS-Pampanga, kampanye ini kini telah diadopsi oleh 10 cabang lainnya. Setiap cabang berupaya mengonsolidasikan anggota dan para kurir di wilayah mereka, serta memberikan edukasi dan melakukan persiapan untuk memenangkan perjuangan demi kondisi kerja yang lebih adil.
Pada saat peluncuran kampanye, para kurir turun ke jalan, berkeliling kota untuk menyuarakan sikap dan tuntutan mereka. Pesan-pesan seperti “pengantaran selesai, berarti upah harus dibayar penuh” dan “perusahaan platform menyebut kami mitra, tetapi mereka merampok kami” menggema di seluruh kota sebagai bentuk dukungan terhadap kampanye tersebut.
Rapat koordinasi menjelang peluncuran kampanye
Para anggota mengadakan unity ride saat peluncuran kampanye di Tarlac
Para kurir pengantar makanan meraih kemenangan, menuntut hak-hak mereka
Perjuangan para kurir yang tergabung dalam serikat mulai membuahkan hasil, seiring semakin banyak kurir yang menyadari hak-hak mereka dan bergabung dengan serikat. Kemenangan pertama cabang RIDERS-Cebu pada Oktober 2024 kemudian diikuti oleh sejumlah cabang lainnya. Hal ini membuktikan adanya hubungan kerja antara pekerja dan pemberi kerja, serta menegaskan hak para kurir atas berbagai tunjangan, termasuk gaji ke-13, upah hari libur, dan cuti insentif pelayanan. Selain itu, putusan-putusan tersebut juga memerintahkan perusahaan pengantaran makanan untuk mengembalikan pendapatan kurir yang telah dipotong atau dikurangi.
Seiring semakin luasnya keanggotaan serikat, semakin banyak kurir yang bersatu untuk menuntut keadilan.
“Hasil kerja kami, uang kami, hentikan pencurian upah!” kata Sister Evangelyn Asiddao, Sekertaris Nasional RIDERS.
Anggota serikat menghitung pengembalian pendapatan mereka yang dicuri
IUF Asia/Pasifik menegaskan komitmen untuk memerangi pencurian upah di sektor layanan makanan (food services)
Pada Pertemuan Regional Pekerja Food Services IUF Asia/Pasifik di Bangkok pada bulan Juni lalu, prioritas wilayah ini untuk memerangi segala bentuk pencurian upah di sektor tersebut kembali ditegaskan. Dalam pertemuan tersebut, berbagai bentuk pencurian upah dan pengalaman dari afiliasi dibahas dan dibagikan.
Dari RIDERS, kami belajar bahwa pencurian upah terjadi ketika perusahaan menahan tunjangan pekerja, gagal membayarkan kompensasi yang menjadi hak mereka, atau mengurangi pendapatan dan insentif tanpa persetujuan pekerja yang terdampak. Dalam beberapa kasus, bahkan tip yang seharusnya diberikan kepada kurir pengantar juga dicuri!
Seperti yang pernah disampaikan oleh Brother Lemm Cabantog, Presiden Nasional RIDERS: “Biaya pengantaran adalah hak kurir pengantar yang mengerjakannya, jangan ambil dari mereka!”
by IUF Asia/Pacific | Dec 19, 2025 | Campaigns, English language, Food Service Workers, Our Union Our Power
The United Delivery Riders of the Philippines (RIDERS) is intensifying its campaign to assert the rights of food delivery riders. The wage theft campaign, launched in 2023, challenges platform companies’ narrative that delivery riders are not their employees. Under the guise of partnership agreements, companies avoid their responsibility to provide benefits, insurance, and other forms of social protection for riders – benefits that should be part of their income.
RIDERS chapters across the Philippines have launched the campaign in their respective areas, filing formal complaints against food delivery companies like Grab and Foodpanda. Begin with the RIDERS-Pampanga chapter, the campaign has now been adopted by 10 other chapters. Each of the chapter is working to consolidate members and riders in their area, educating and preparing them to win the fight for a fairer working condition.
During the campaign launch, riders took to the streets, riding around the city to announce their stance and demands. Messages like “complete delivery, means complete income” and “platform companies call us partners, but they rob us” echoed throughout the city in support of the campaign.
Preparation meeting before launch of campaign
Members are holding unity ride during the campaign launching in Tarlac
Food delivery riders are winning and claiming their rights
The determination of unionized riders is paying off as more and more riders become aware of their rights and join the union. The first win of RIDERS-Cebu chapter in October 2024 is followed by several other chapters now, proving the existence of employee-employer relationship and riders’ entitlement to benefits, including the 13th month pay, holiday pay and service incentive leave. Furthermore, the decisions also order that food delivery company to return the diminished income of their riders.
As the union expands, an increasing number of riders are coming together to seek justice.
“Our work, our money, stop wage theft!” said Sister Evangelyn Asiddao, the National Secretary of RIDERS.
Union members are counting monetary award from their diminished income
IUF Asia/Pacific affirms commitment to combat wage theft in the food services sector
At the IUF Asia/Pacific Regional Food Services Workers’ Meeting in Bangkok this June, the region’s priority to fight all forms of wage theft in the sector was reaffirmed. During the meeting, various forms of wage theft and experiences of affiliates were discussed and shared.
From RIDERS, we learned that wage theft occurs when companies withhold workers’ benefit, fail to pay the compensation that they are owed or reduce income and incentives without the consent of affected workers. In some cases, the tips that are meant for delivery riders are also even stolen!
As Brother Lemm Cabantog, the National President of RIDERS, once stated: “Delivery fees are for the delivery riders who solely work for it, don’t take it from them!”
by IUF Asia/Pacific | Nov 13, 2025 | ภาษาไทย Thai, Food Service Workers, Human Rights, Secure Jobs, Workplace safety
บทความโดยดร.มูฮัมมัด ฮิดายัท กรีนฟิลด์ เลขาธิการประจำภูมิภาค
สาธารณชนที่สติดีทั้งหลายในฮ่องกงต่างพากันตกใจ โกรธเกรี้ยว และ ผิดหวัง ต่อแมคโดนัลด์ในฮ่องกงที่เกิดเหตุกลั่นแกล้ง ล่วงละเมิดทางเพศ และทำร้ายร่างกายคนทำงานผู้พิการ แต่ช่างเป็นเรื่องตลกร้าย ที่คนกลุ่มเดียวกันนี้เองคือ กลุ่มคนที่แมคโดนัลด์ในฮ่องกงพยายามสร้างความประทับใจผ่านนโยบายการจ้างงานผู้พิการ นโยบายดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์ของบริษัท และ เพิ่มมูลค่าให้กับแบรนด์
บริษัทเลือกรักษาภาพลักษณ์บริษัท แทนที่จะรายงาน และจัดการกับปัญหาการกลั่นแกล้ง ล่วงละเมิดทางเพศ และทำร้ายร่างกายคนทำงานผู้พิการ เราต้องไม่ลืมว่า การปฏิบัติที่ไม่เหมาะสมต่อคนทำงานนั้น ส่งผลต่อสุขภาวะของคนทำงานผู้พิการทั้งใจ กาย และอารมณ์ การปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสมนี้ทำให้ความมั่นใจและความเชื่อมั่นในตนเองของผู้พิการที่มาจากการจ้างงานที่ได้รับค่าจ้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ภาคเอกชนควรจะส่งเสริม ต้องมลายลงไป จนยากจะฟื้นฟูได้ (ผมเชื่อว่า ไม่ว่าใครเมื่อเจอเหตุการณ์เช่นนี้ล้วนสูญเสียความเป็นคนลงทั้งนั้น)
มองจากมุมนี้ แมคโดนัลด์ในฮ่องกงล้มเหลวหลายระดับ ประการแรก ล้มเหลวในการแก้ปัญหา โดยใช้วิธีเลิกจ้างผู้จัดการที่ไม่ได้รับการฝึกอบรม ไม่มีประสบการณ์ และค่าจ้างต่ำกว่าที่ควรจะเป็นออกไปหลายคน เป็นการตำหนิปัจเจกบุคคลแทน นอกจากนี้ ความล้มเหลวซ้ำสองคือ แมคโดนัลด์ยังล้มเหลวในการดำเนินโครงการจ้างงานผู้พิการ ซึ่งเป็นประชาชนฮ่องกงที่รัฐบาลเป็นผู้ร่วมสนับสนุนเงินทุน
การที่บริษัทจ้างงานผู้พิการนั้น ถือเป็นการให้โอกาสที่ดีที่ให้ได้ทำงาน มีรายได้ และมีอิสระทางการเงิน สิ่งเหล่านี้ยังช่วยให้ผู้พิการได้พัฒนาทักษะ สร้างความมั่นใจ และความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเอง รวมทั้งการได้ทำงานร่วมกับผู้อื่น ซึ่งเป็นสิ่งที่นักวิชาการและนักสังคมสงเคราะห์ต่างยืนยันว่าา เป็นผลดีต่อผู้พิการอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม บริษัทที่จ้างผู้พิการมาทำงาน ไม่สามารถหมกมุ่นอยู่แต่กับการสร้างภาพลักษณ์ของบริษัท การจ้างงานผู้พิการไม่ใช่แค่โครงการสร้างความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) ที่ได้รับเงินสนับสนุนจากภาครัฐ บริษัทยังมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการเพิ่มพูนทักษะ การสร้างความมั่นใจ ความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเอง และการทำงานเป็นทีมให้กับผู้พิการ
บริษัทไม่สามารถโพนทะนาว่าตัวเองจ้างงานผู้พิการได้ หากไม่มุ่งมั่นสร้างประสบการณ์ที่ดีให้กับพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นงานที่มั่นคงและปลอดภัย ปราศจากการเลือกปฏิบัติ และการคุกคาม
ในขณะเดียวกัน ผู้จัดการ หัวหน้างาน และเพื่อนร่วมงาน ก็ต้องผ่านการอบรมอย่างเหมาะสม การอบรมที่ไม่ใช่แค่นโยบาย โปสเตอร์ หรือ การบรีฟงานสั้นๆแค่ห้านาที แต่เป็นการอบรมจริง เช่น ผู้จัดการและหัวหน้างานต้องผ่านการอบรมทักษะการสื่อสาร การมอบหมายงาน และการประเมินงาน หากทำงานร่วมกับคนทำงานที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม สิ่งนี้ไม่เพียงแต่จะเอื้อประโยชน์แก่คนทำงานที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม แต่ยังรวมถึงคนทำงานอื่นๆ ด้วย
การมอบหมายหน้าที่และงานให้กับผู้พิการ สัมพันธ์โดยตรงกับการบรรลุเป้าหมายในเรื่องนี้ การมอบหมายให้คนทำงานที่มีภาวะดาวน์ซินโดรมทำความสะอาดสุขา หรือ ถูพื้นในกะดึก เพื่อให้พวกเขา “อยู่นอกสายตา” หรือ ลดปฏิสัมพันธ์กับลูกค้า ถือเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับเป้าหมาย พวกเขาจะมีความมั่นใจ ความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเอง และมีทักษะเพิ่มขึ้นได้อย่างไร ถ้าถูกสั่งให้ทำงานที่ไม่ได้ใช้ทักษะเฉพาะและ “อยู่นอกสายตา” เช่นนี้ ?
สิ่งเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าบริษัทหลายแห่ง รวมทั้งแมคโดนัลด์ในฮ่องกง มีนโยบายการจ้างงานที่โอบรับความหลากหลาย แต่ไม่มีระบบส่งเสริมสถานประกอบการให้มีความหลากหลาย เกิดการมีส่วนร่วม และ เคารพคนทำงานอย่างจริงจัง บางทีการสร้างภาพลักษณ์และคุณค่าของแบรนด์คงจะอยู่ที่ขั้นตอนการว่าจ้าง ไม่ใช่การทำงานจริงกระมัง? แน่นอนว่า ความล้มเหลวในการฝึกอบรมฝ่ายผู้จัดการและหัวหน้างานอย่างเหมาะสม รวมทั้งการสร้างสิ่งแวดล้อมการทำงานให้ปลอดภัย มั่นคงแก่คนทำงานผู้พิการ ถือเป็น ความล้มเหลวเชิงสถาบันอย่างแท้จริง
ทักษะการสื่อสารและการมอบหมายงานของผู้จัดการและหัวหน้างาน ถือเป็นส่วนหนึ่งของพันธะสัญญาทางสังคมและการลงทุนทางสังคมของบริษัท สิ่งนี้จะช่วยให้เกิดการโอบรับความหลากหลายที่แท้จริง ไม่ใช่แค่หุ่นเชิดเพื่อประชาสัมพันธ์สังคม(PR) ปลอมๆ ของบริษัท เพราะมันไม่ใช่แค่การโฆษณา หรือการสร้างคุณค่าแบรนด์ ที่มือถือสากปากถือศีลเท่านั้น แต่คือภัยของสังคม
ดูเพิ่มเติม HK Feature on Instagram
ภาพจาก HK Feature Magazine ฉบับที่ 19 [กรกฎาคม, 2568]
by IUF Asia/Pacific | Nov 11, 2025 | Bahasa Indonesia, Food Service Workers, Human Rights, Secure Jobs, Workplace safety
foto diambil dari majalah HK Features Vol. 19 [Juli, 2025]
Dr Muhammad Hidayat Greenfield, Sekretaris Regional
Setiap anggota masyarakat yang beradab terkejut, marah atau kecewa dengan perlakuan kasar terhadap pekerja penyandang disabilitas yang dilakukan oleh McDonald’s Hong Kong.
Ironisnya, justru anggota masyarakat yang beradab itulah yang ingin McDonald’s Hong Kong ambil hatinya dengan mempekerjakan para pekerja penyandang disabilitas. Kebijakan perekrutan ini bertujuan untuk meningkatkan citra publik perusahaan dan pada akhirnya meningkatkan nilai mereknya. Namun, laporan kekerasan dan perlakuan buruk terhadap pekerja penyandang disabilitas justru merusak reputasi McDonald’s. Perusahaan kemudian merespons dengan upaya memperbaiki kerusakan reputasi ini tanpa menyelesaikan masalah itu sendiri.
Kita tidak boleh lupa bahwa pelecehan dan perlakuan buruk ini berdampak signifikan terhadap kesejahteraan mental, fisik, dan emosional pekerja penyandang disabilitas. Kepercayaan diri dan harga diri yang seharusnya dibangun oleh pekerjaan berbayar di sektor swasta langsung hilang — dan mungkin tak dapat diperbaiki — hilang saat menghadapi kekerasan dan perlakuan buruk ini. (Saya juga percaya kita semua kehilangan sedikit rasa kemanusiaan kita dalam menghadapi hal ini.)
Dilihat dari perspektif ini, McDonald’s Hong Kong telah gagal di beberapa level. Kegagalan ini tidak dapat diperbaiki hanya dengan memecat beberapa manajer yang tidak terlatih, tidak berpengalaman, dan bergaji rendah, lalu menyalahkan satu sama lain. Lebih lanjut, kegagalan multi-level ini terjadi saat mereka mendapatkan dukungan finansial pemerintah untuk program ketenagakerjaan yang diyakini masyarakat Hong Kong membantu pekerja penyandang disabilitas.
Ketika sebuah perusahaan mempekerjakan pekerja penyandang disabilitas, tentu saja hal itu memberikan kesempatan besar bagi mereka untuk bekerja, mendapatkan penghasilan, dan mencapai kemandirian finansial. Ini tentang mengembangkan keterampilan, membangun kepercayaan diri, dan merasa lebih berharga, sambil meluangkan waktu bekerja sebagai bagian dari tim. Akademisi dan pekerja sosial mengatakan hal ini sangat bermanfaat.
Namun, perusahaan yang mempekerjakan pekerja penyandang disabilitas tidak bisa hanya berfokus pada bagaimana hal ini meningkatkan citra perusahaan. Hal ini tidak bisa hanya menjadi bentuk tanggung jawab sosial perusahaan (CSR) yang disubsidi pemerintah. Perusahaan harus menyadari tanggung jawabnya untuk memastikan bahwa perolehan keterampilan, pembangunan kepercayaan diri, rasa harga diri, dan kerja sama tim benar-benar terwujud.
Sebuah perusahaan tidak dapat memberi tahu publik bahwa mereka mempekerjakan pekerja penyandang disabilitas tanpa membuat komitmen yang diperlukan untuk memastikan ini menjadi pengalaman yang baik bagi para pekerja tersebut – pekerjaan yang aman dan terlindungi dari diskriminasi dan perundungan.
Pada saat yang sama, semua manajer, supervisor, dan rekan kerja harus menerima pelatihan yang sesuai. Pelatihan ini bukan sekadar kebijakan, poster, atau pengarahan singkat lima menit. Ini adalah pelatihan yang sesungguhnya. Ketika bekerja dengan pekerja dengan Sindrom Down, misalnya, manajer dan supervisor memerlukan pelatihan khusus dalam keterampilan komunikasi, manajemen tugas, dan penilaian. Hal ini bermanfaat bagi semua orang – bukan hanya pekerja dengan Sindrom Down.
Demikian pula, pemberian tugas dan peran pekerjaan berkaitan langsung dengan pencapaian tujuan perekrutan pekerja penyandang disabilitas. Menugaskan pekerja dengan Sindrom Down untuk membersihkan toilet dan mengepel lantai di shift malam agar mereka “tidak terlihat” atau untuk mengurangi interaksi dengan pelanggan dan rekan kerja justru bertolak belakang dengan tujuan tersebut. Bagaimana seseorang bisa mendapatkan kepercayaan diri, membangun harga diri dan rasa percaya diri, serta memperoleh keterampilan jika mereka terus-menerus ditugaskan untuk tugas-tugas kasar yang “tidak terlihat” ini?
Hal ini menunjukkan bahwa perusahaan seperti McDonald’s Hong Kong memiliki kebijakan perekrutan yang beragam, tetapi tidak memiliki sistem untuk memastikan keragaman di tempat kerja melalui inklusi dan rasa hormat. Mungkinkah peningkatan citra perusahaan dan nilai merek hanya dibutuhkan dalam proses perekrutan, bukan dalam proses ketenagakerjaan? Tentu saja, kegagalan dalam memberikan pelatihan yang memadai kepada manajemen dan supervisor, yang dengan demikian menjamin lingkungan yang aman dan terjamin bagi pekerja penyandang disabilitas, merupakan kegagalan institusional yang mendasar.
Keterampilan yang dibutuhkan para manajer dan supervisor dalam komunikasi dan manajemen tugas sebenarnya merupakan bagian dari komitmen dan investasi sosial perusahaan. Hal ini memastikan bahwa komitmen terhadap keberagaman itu tulus dan bukan sekadar tindakan pencitraan. Memandang kontribusi sosial yang begitu penting sebagai bentuk lain dari periklanan dan nilai merek bukan hanya munafik, tetapi juga berbahaya.
Lihat HK Features di Instagram
foto diambil dari Majalah HK Features Vol. 19 [Juli, 2025]
by IUF Asia/Pacific | Nov 11, 2025 | Food Service Workers, Human Rights, Secure Jobs, Workplace safety
photo from HK Feature Magazine Vol. 19 [July, 2025]
Dr Muhammad Hidayat Greenfield, Regional Secretary
Every decent member of the public is shocked, outraged, or disappointed by the abusive treatment of workers with disabilities by McDonald’s Hong Kong.
Ironically, it is the same decent members of the public that McDonald’s Hong Kong is trying to impress by hiring workers with disabilities. This hiring policy is intended to boost the public image of the company and ultimately add to its brand value. Instead, reports of abuse and mistreatment of workers with disabilities cause reputational damage for McDonald’s. The company then responds with efforts to fix this reputational damage without fixing the problem.
We must not forget that this abuse and mistreatment have a significant impact on the mental, physical, and emotional well-being of workers with disabilities. The confidence and self-esteem that paid employment in private industry is meant to encourage is immediately – and maybe irreparably- lost in the face of abuse and mistreatment. (I also believe we all lose a piece of our humanity in the face of this.)
Seen from this perspective, McDonald’s Hong Kong has failed at several levels. It is a failure that cannot be fixed by firing a couple of untrained, inexperienced, underpaid managers and attributing individual blame. Moreover, this multi-level failure occurs while benefiting from government financial support for a program of employment that the Hong Kong public is led to believe helps workers with disabilities.
When a company hires workers with disabilities, it is, of course, providing a great opportunity for them to work, to earn an income, and achieve a degree of financial independence. This is about developing skills, building confidence, and feeling greater self-worth, while spending time working as part of a team. Academics and social workers tell us that this is very beneficial.
However, a company that hires workers with disabilities cannot only focus on how this boosts the image of the company. It cannot simply be a form of corporate social responsibility (CSR) subsidized by the government. The company must recognize its responsibility to ensure that acquiring skills, building confidence, feeling self-worth, and working as part of a team actually happen.
A company cannot tell the public it is hiring workers with disabilities while not making the necessary commitment to ensure this is a good experience for these workers – a secure and safe job free from discrimination and harassment.
At the same time, all of the managers, supervisors, and co-workers must receive the appropriate training. This training is not a policy, poster, or five-minute briefing. It is actual training. When working with workers with Down Syndrome, for example, managers and supervisors require specific training in communication skills, task management, and assessment. This benefits everyone – not just workers with Down Syndrome.
Similarly, the assignment of tasks and job roles is directly related to achieving the goals of hiring workers with disabilities. Assigning workers with Down Syndrome to cleaning toilets and late shifts mopping floors to keep them “out of sight” or to reduce interaction with customers and co-workers is precisely the opposite of these goals. How can anyone gain confidence, build self-esteem and a sense of self-worth, and acquire skills if they are constantly assigned to these “out of sight”, menial tasks?
This suggests that companies like McDonald’s Hong Kong have diversity hiring policies, but no systems in place to ensure workplace diversity through inclusion and respect. Maybe the boost to corporate image and brand value is only needed in hiring, not employment? Certainly, the failure to provide the appropriate training to management and supervisors and thereby ensure a safe and secure environment for workers with disabilities is a fundamental institutional failure.
The skills required of managers and supervisors in communication and task management are, in fact, part of a company’s social commitment and social investment. It ensures that the commitment to diversity is genuine and not a public relations (PR) stunt. To approach such an important social contribution as just another kind of advertising and brand value is not only hypocritical, but dangerous.
See HK Feature on Instagram
photo from HK Feature Magazine Vol. 19 [July, 2025]
by IUF Asia/Pacific | Jun 18, 2025 | English language, Food Service Workers, Freedom of Association, Secure Jobs
Members of the IUF affiliated-Federation of Hotel, Restaurant, Plaza, Apartment, Catering, and Tourism Workers’ Free Union (FSPM) organized protest action to demand reinstatement of two union members at the well-known Japanese sushi restaurant chain, Genki Sushi, in Indonesia.
Union officers and founding members of Genki Sushi Workers’ Union, Sister Diana and Brother Ryan, were unfairly terminated after the franchisee of the restaurant chain, PT Agung Mandiri Lestari, announced store closure in early January 2025. Using efficiency reason, the company dismissed 4 permanent workers, who were all union members, while other 3 non-unionized workers were transferred to other outlets.
The termination of four union members was even more unfair by the fact that the company refused to give them option for transfer at a time when there are still a lot of stores that are experiencing staff shortages. The company also prefers to hire new recruits instead of reemploying the skilled and experienced workers.
In their latest protest on June 4, the FSPM also highlighted the company’s violation on social and health protection regulation by immediately stopping the contribution payment of workers’ government mandatory health insurance when there is no binding decision yet on their termination. This left the wife of one of the terminated workers had no health protection when she was five months pregnant and forced two union members to accept the unilateral termination with no choice.
FSPM members protested at the head office of PT Agung Mandiri Lestari, the subsidiary of MAP Group who is also the franchisee of Burger King, Starbucks, Subway and several other restaurant brands in Indonesia.
